22 Temmuz 2017 Cumartesi

kafam allak bullak

kafam çok karışık. bir gün için çok fazla şey yaşadım...çok şey.

arkadaşımla bir haftadır onların yazlıkta tatildeydik, onların yakın bi aile dostu var ipek teyze. beni biriyle tanıştırmak istedi, bende okey dedim verdiler numaramı (aslında şu akrabamız meselesi gündemde ama çocukta tık yok, ben de daha ne kadar karşıma çıkan insanlardan kaçacağım dedim).neyse hemen msj attı filan biz böyle 3 gün mesalaştık baya, sonra beni kahve içmeye davet etti. bu gün görüştük.

çok güzeldi her şey, çok sıcaktı, çok tatlıydı. bilent e gttik. işte erkekte en sevdiğim özelliklerden biri, onun yönlendirmesi !!! oturduk sohbet muhabbet, sonra bowling oynadık, sonra tekrar oturup kahve içtik filan.. benim artık malum soruyu sormam gerekiyordu, mezhep meselesi! bu kadar aydın, bu kadar rahat bir insansa belki bir şansımız olur diyordum, olmadı. babası bu konuda çok sertmiş-miş. girmedi o riske.canı sağolsun.(bana bir gömlek büyüktü, bu beni korkutuyordu ama olabilitemiz vardı. bu konu açılınca yüzündeki ifadeyi, hayal kırıklığını unutamıycağım..)

böyle bi sebepten dolayı olamamak can sıkıcı.kırıldım.üzüldüm. ama elimden hiçbir şey gelmedi...

ve aynı günün devamı akrabamız dediğim kişiler bize geldi. ve fırsatını bulunca-tabi durmadım yine-içimden gelen her şeyi söyledim. nie arayıp sormadığından, niye çabalamadığından, niye adım atmadğından...haklısın dedi durdu. haklı olmak istemiyorum dedim..  son bir şans verdim, olmayanı oldurmayacağım, ailem istiyor die  bu yola girmek istemiyorum.. işte fırsat ona, beni elde etti etti, yoksa artık o kadar yorgunum ki. kabuğuma çekilmek istiyorum...

ne doğru ne yanlış bilmiyorum, hangisi hayırlı bilmiyorum. hakkımda hayırlısı. sadece kafam almıyor artık, yorgunum....






18 Haziran 2017 Pazar

ver elini memleket

Yine yollardayim.

Tam evime alıştım bir düzen tutturdum derken yaz tatili geldi çattı 😄

Neler olmadiki su yazmadigim iki ayda. Eve yerlestim, ve o kadar çok seviyorum ki evimi, ayrilmak zor oldu desem yalan olmaz. Ve okulumu cook ama cok seviyorum hele mesleğimi. Iyi ki öğretmen olmuşum diyorum her gün.  Şükür olsun Allah'ıma bu günleri bana gösterdi.  Severek şükrederek işimi yapıyorum. 🙏

Ve en muhimi yavrumuz, küçük denizimiz, derdimizin dermani doğdu.  Allah o kadar büyük ki. Topragimiz melek oldu cennette. Şükür bu sene Allahim bebeğimizi bize nasip etti. Hala oldum✌ nasıl bir duygu bilmiyorum. Gidip bi koklayayim anlarim o zaman. Çok minik, çok güzel, çok tatlisko maşallah.  Surf yanaktan oluşuyor 😂 kurban olayim yaradana bu günleri bizlere gösterdi.  Allah hak yolundan ayirmasin bizleri inşallah 🙏


Gidiyorum memlekete ama biliyorum ozlicegim buraları.  Hava feci yağmurlu, yagmurda yolculuk en bi sevdiğim.

Bakalim yaz bana ne getirecek. İçimden bi ses bu yaz benim için coook güzel olacak diyor.  Belki bir eş zamanıdır artik kim bilir 😂

Haydi hayirlisi 🙈

Ps: 62 küsür kilodayim. Acil 57 58 e düşmeliyim.







24 Mart 2017 Cuma

insanın evi kalbi

insanın evi kalbi, evimi kalbimde taşıyorum.

güzel şeyler oluyor, çok şükür hamd olsun. öncelikle evi tuttum :) ne kadar hızlıyım demi. nasip azizim nasip. hayırlı olan şeyler beklemiyor işte. Bizim okulda edebiyatçı bi arkadaş var M. evli barklı kız. Onun karşı dairesinde tadilat vardı bayadır, gelin deyip duruyordu. Ev biraz verepte kaldığı için istemiyordum ben. Neyse geçen baktık bi. Tabiri caizse bayıldum.Sıfır. Herşeyi yeni, ankastre dolabından tut, ayakkabılığı bile var. İnsanın içini açıyor. (Emlakçıdan filan diğer ev için ses çıkmadı, ve şu eşyalı eve de baktım yol kenarı ama içi dökülüyor resmen). Kirayı da başta 650 dedi, düz hesap 600 dedi, baktı ben yeni atandım esya filan alcam 500 e verdi bana ev sahibi. Cok sevindim, hem emlakçı parası vermedim hem depozito oalyı yok. Evin biraylık tadilat olayı var. Kısmetse mayısta taşınacagım.Şimdi geldim eşya almaya.Başta ikinci el alayım diyordum, sonra resmen vazgeçtim. Az olsun temiz olsun benim olsun. Siemens ten çamaşır makinesi buzdolabı beğendim, bide koltuk takımı alırsam bunları yani büyük eşyaları eylüle kadar öderim. Gerisi de yavaş yavaş hallolur inşallah :)

şaka maka kendi evimi diziyorum. Çok heycanlıyım bu ara... ve şöyle bi durumda var. M 'nin eşinin kardeşi var, gerçi benden bir yaş küçük, öğretmen urfa da, M benden ona ve ailesine bahsetmiş. Çocuk benimle tanışmak istiyormuş. Haziranda seminerleri burda alcak galiba bu vesile ile de tanışcağım büyük ihtimal.. Bilmiyorum ne olur, önemli olan bişeyler hissetmemiz birbirimize. ve onca tecrübeye rağmen korkuyorum yeni birini tanımaktan.. Gerçi ben ev olayında da , gönül olayında da, hayatımın her alanında yolumu Allah a bıraktım. O benim için en hayırlısını yapıyor zaten.

şimdilik durumlar bu.

19 Mart 2017 Pazar

hızla değişir her şey

Daha geçen gün buraya yazmışım bazen tek kalmak, kendime ait evim olsun istiyorum diyordum.. sahiplenmek, her şeyiyle tamamen bana ait olsun.

Bugün T.  ile konuşuyorduk, bana evleri ayıralım mı dedi? Ne tuhaf son zamanlarda benimde içimden bu geçiyordu masraf olmasın diye dillendirmiyordum.. bende ona peki sen bu evde mi kalmak istiyorsun dedim? O da, annemgilde evi biliyor, açıkçası bu evde kalmak istiyorum dedi. Peki dedim. Benim için bi sakıncası yoktu. Ne de olsa evi ilk tutan oydu.

Buraya kadar her şey normal. Biliyorum kimse kimsenin nasibini yemez. Sadece şöyle bi durum var.  Bizim bu yakin çevrede yola yakın yeni bi inşaat var, yanından geçerken hep gözüm düşüyor. Çok beğeniyordum dıştan. Bizim okuldan 2 hoca orda tutmus, nisan sonu gibi teslim olcakmis. Fiyati da ıdare eder. Dedim T. ye hemen gidip bakalım konuşalım emlakci ile. Gittik kapalıydı tabi e pazar bugün. Neyse yarin gidip bakicaz, inşallah ev vardır. Evleri gezdik dibim düştü. Cok begendim. 2+1 mis gibi. Kutu gibi. Yavaş yavaş cennet yaparım orayi.. çok begendim kisacasi.  Bos varsa hemen tutacağım o kadar yani.. sonra T. de cok heveslendi, burdan ben de tutayim diye. Tabiki 4 umuzde orda olsak super ötesi olur. Ama tek bir bos daire varsa ne olucak. Sonuçta kendisi su an kaldigimiz evde kalmaya hevesliydi. Bilmiyorum böyle bi durumda tavrı ne olur, açıkçası tek bir ev varsa o benim hakkimdir sonucta benim evden cikmami o istiyordu. Bilmiyorum hayırlısı.

Bu ev de idare eder tabi ama sevemiyorum. Sahiplenemiyorum. Yalniz kalincak gibi degil giris kat. Tabi su avantaji var burda kalan rahat para biriktirebilir..kira ucuz ısınma problemi yok. Bi ev daha var bizim S. nin arkadaşı es durumundan gidecekmiş haziranda. Cadde kenarında güzel bi ev. Evin icini bilmiyorum gerçi. Kiz esyalarini da bırakacakmıs. Bi de oraya bakicam. Ama Allah biliyorya icimi gönlüm bu sıfır evden yana. O kadar evim gibi ki.

Hakkimzda  gerçekten hayirlisi. Burda ne desem boş.  Allahim güzel kapılar açsın, huzurlu mutlu olacağım evim olsun..  girdim bi yola, nasip. 🙏








10 Mart 2017 Cuma

çok şey var anlatacak

Yazacak çok şey var ama yazmaya dermanım yok.
Günler hızla geçiyor, hislerim bambaşka hatta hissizim artık..
Şubat tan beri memlekete gitmeyeli 5 hafta oldu. Belki nisanda giderim ya da annemgil gelsin istiyorum. (Ev arkadaşım memleketine gitme durumu var, o giderse bir kaç günlüğüne bizimkileri getireyim diyorum)  Gelsin görsünler yaşadığım yeri, hem onlara da değişiklik olur.. Bilmiyorum iste duruma göre şekillenecek bir şeyler.
Bazen tek yaşayim diyorum. Tek olmayı yalnızlığı seviyorum, istediğim arkadaşım ailem rahat rahat gelir diyorum. Bazen de girme masrafa şimdi, hala borç ödüyor kurtulamadın diyorum.. o kadar özeniyorum ki, borçsuz tasasız insanlara. Tabi ki şükür Rabbim'e. Kimseye muhtaç degiliz. Ben ne günler geceler atlattım şükür işime kavuştum da gücüm var ödüyoruz borçlarımızı. Elimi istedigime uzatabiliyorum, parasızlık ne demek çok ıyi bilirim,  kendini sinirlamayı, sonra alirim demeyi ve almamayı da bilirim elbet.  Şükür Allah'ima ki bu günleri gördük.🙏

Yüreğim o insan için atsın istiyorum, sabah onunla kalkayım gece onu anarak uyuyayım. Seveyim ama daha cok sevileyim. Fizikende mecazende dağ olsun bana. Dağ olayım ona.. Güveneyim gözüm kapalı, o var bana bir şey olmaz deyim. Onun çocuklarını doğurayım zamanı gelince.  Göğsüne kafamı koyup film izleyeyim. Çayı bitsin mizmizlansamda getireyim. Sonra öpsün beni her şeyi unutayım. Eş olsun bana yoldaş, arkadaş, sevgili, ana baba. Diger yarım olsun. Şükür sebebim olsun. Allah ım sen vakti gelince nasip et Rabbim.. Artık -biz-olmamin sırası geldi mi ne🙏🙏🙏


12 Ocak 2017 Perşembe

bir yer var biliyorum.

Bu ara uyuyamıyorum. O kadar yorgunum o kadar kafamın içi dolu ki. Deliksiz uyumayı özledim.. niye böyle oluyor, neden an-ı değil de on adım ötesini düşünüyorum. Niye bu herseyi kontrol etme isteği ? Bişey olacaksa hemen olsun istiyorum hemen tam da şu an. Ama olmuyor.  Yetmiyor..

Bi hiclikteyim, bi an zevk veren şeyler bi an hic bişey hissettirmiyor..ve bu hiclikte hata yapmak istemiyorum..

Bir sey var bende adını koyamiyorum. Beğenmek mi hoşlanmak mi boşlukta siginmakmi bilmiyorum. Gormek istiyorum onu devamli, mesela hep okul olsa hep gorsem diyorum. Hep ama.. hayatimda hic bir zaman  bi insanla-bu kadar ortak payda da bulunacağımi- bilemezdim. Belki bunun sokundayim. Ama yetecek mi bu? Bi insanla olmak icin ya da onunla bir olmak icin ne gerekli..

Cok düşünmemek gerek dimi, yiyor bitiriyorum kendimi. Yorgunum yoruldum. Birinin beni sevmesini istiyorummm. Ve ben de onu sevmek istiyorum.. gözüm kapalı güvenmek istiyorum, dag olayim ona o da bana. Offf off